Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008


ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Την 14η Σεπτεμβρίου ή Εκκλησία εορτάζει την ύψωση του τιμίου σταυρού. Και οι πιστοί αισθάνονται την ήμερα αυτή σαν δεύτερη Μεγάλη Παρασκευή και νηστεύουν αυστηρά, όπως τη Μεγάλη Παρασκευή.

Ό σταυρός λέγεται τίμιος, διότι έχει τιμή, αξία, αφού με το βαρύ τίμημα του σταυρού, της σταυρικής θυσίας, ο Κύ­ριος μας εξαγόρασε από την αμαρτία και μας έκανε ιδικούς του. Και επειδή ο σταυρός έχει τιμή, αξία, γι' αυτό οι πι­στοί τιμούν το σταυρό ποικιλοτρόπως.

Καυχώνται για το σταυρό, όπως ο Παύ­λος, κάνουν το σημείο του σταυρού, ασπάζονται και προσκυνούν το σταυρό, φορούν το σταυρό σαν φυλακτό και σαν κόσμημα, σταυρώνουν διάφορα πράγματα για νά είναι ευλογημένα, σταυρώνονται και οι ίδιοι για νά έχουν χάρι, ενίσχυση, βοήθεια, προστασία και γενικώς ευλογία.
Ό σταυρός από τούς πιστούς χρησιμοποιείται σε πλείστες εκδηλώσεις και ανάγκες της ζωής τους. Ό σταυρός, θα λέγαμε, σημαδεύει όλη τη ζωή των πιστών. Και όχι μόνο τη ζωή, άλλά και το θάνατο. Πάνω στους τά­φους είναι σταυρός, ο όποιος σημαίνει, ότι θ' ακολουθήσει άνάστασις, ένδοξη άνάστασις για τους πιστούς.
Άλλ' ο σταυρός δεν έχει μόνο φί­λους, έχει και εχθρούς· δεν έχει μόνο προσκυνητές, έχει και υβριστές.
Έξω του Χριστιανισμού εχθροί του σταυρού είναι οι Ιουδαίοι.

Καίτοι ή Πα­λαιά Διαθήκη σε πολλά σημεία προτύπωνε το σταυρό και προφήτευε το πά­θος του Μεσσία' καίτοι ο σταυρός έκα­νε θαύματα και στην εποχή τής Πα­λαιάς Διαθήκης· καίτοι ο Ιησούς προείπε, ότι θα υψωνόταν στο σταυρό, εν τούτοις οι Ιουδαίοι δεν πίστευσαν στον Εσταυρωμένο. Γι' αυτούς ο Εσταυρω­μένος ήταν «σκάνδαλον» (Α' Κορ. 1:23). Γι' αυτούς ο σταυρός γινόταν αιτία νά διώκουν τούς ομοεθνείς τους, πού πί­στευαν στο Χριστό (Γαλ. 6:12).
Οι Ιου­δαίοι περίμεναν Μεσσία, ο όποιος θα ικανοποιούσε τούς εθνικούς και σωβι-νιστικούς τους πόθους και θα τούς έκα­νε κοσμοκράτορες! Τέτοιο Μεσσία οι Εβραίοι περιμένουν μέχρι σήμερα.
Εχθροί του σταυρού υπάρχουν όχι μόνον έξω του Χριστιανισμού, άλλά και εντός του Χριστιανισμού. Ό σταυρός σημαίνει κακοπάθεια.

Ό σταυρός ση­μαίνει θυσίες σε κόπο, σε χρόνο, σε χρήμα, σε ονειδισμό, σε διωγμό, σε θλί­ψεις και δοκιμασίες. Ό σταυρός σημαί­νει πόνο. Ό σταυρός, αν παραστεί ανάγ­κη, σημαίνει και αυτοθυσία.
Ό ιδικός μας αρχηγός, ο Χριστός, δεν υποσχέ­θηκε καλοπέραση στους ακολούθους του σ' αυτό τον κόσμο. «Έλεγε προς πάντας- Εί τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, άπαρνησάσθω εαυτόν και άράτω τόν σταυρόν αύτοϋ καθ' ήμέραν και άκολουθείτω μοι» (Μάρκ. 9:23).
Ιδιαιτέ­ρως αξιοπρόσεκτο το «καθ' ήμέραν». Ό Χριστός θέλει καθημερινώς νά σηκώνομε σταυρό. Άλλά δυστυχώς πολλοί, βαπτισμένοι χριστιανοί, θέλουν καθη­μερινώς νά καλοπερνούν, όπως ο πλού­σιος τής παραβολής, ο «εύφραινόμενος καθ' ήμέραν λαμπρώς» (Λουκ. 16:19). Και αν τούς βρίσκουν δοκιμα­σίες, δυσφορούν, γογγύζουν, βλασφη­μούν.
Αυτοί είναι εχθροί του σταυροί εντός του Χριστιανισμού. Γι' αυτούς ο Παύλος γράφει: «Πολλοί περιπατοϋσιν, ούς πολλάκις έλεγον ύμϊν, νύν δέ και κλαίων λέγω, τούς εχθρούς τοΰ σταυ­ρού τού Χρίστου, ών τό τέλος απώλεια, ών ό Θεός ή κοιλία και ή δόξα έν τη αισχύνη αυτών, οι τά επίγεια φρονούντες» (Φιλιπ. 3:18-19).

Μεταφράζουμε: Πολλοί, για τους οποίους πολλές φορές σας έλεγα, τώρα δε και κλαίοντας σας λέγω, ζουν ως εχθροί του σταυρού του Χριστού. Αυτών το τέλος είναι ή απώ­λεια. Αυτών ο Θεός είναι ή κοιλιά. Αυτοί θεωρούν δόξα πράγματα αισχύνης. Αυτοί ενδιαφέρονται για τα επίγεια.
Σήμερα πόσοι λεγόμενοι χριστιανοί ενδιαφέρονται μόνο για το σώμα και όχι για το πνεύμα! Πόσοι ενδιαφέρονται μόνο για την καθημερινότητα και όχι για την αιωνιότητα! Πόσοι «έλογίσαντο παίγνιον (= διασκέδασιν) είναι τήν ζωήν ημών και τόν βίον πανηγυρισμόν επι­κερδή»! (Σοφ. Σολ. 15:12).


Κλαίει ο από­στολος και θρηνεί τούς υλιστές και σαρκολάτρες αυτούς χριστιανούς, οι όποιοι γλεντώντας και χοροπηδώντας σπεύδουν προς την απώλεια, προς την αιώνια δυστυχία.

Ή εποχή μας ως κατ' εξοχήν υλι­στική και σαρκολατρική είναι κατ' εξοχήν άντισταυρική και κατ' εξοχήν αξιοθρήνητη.

Εχθροί του σταυρού εντός τού Χρι­στιανισμού είναι οι βλάσφημοι οι χυδαίως βλασφημούντες το σταυρό τού Χρι­στού.

Ό Κύριος και Θεός ανέβηκε στο σταυρό και υπέστη το φρικτότερο μαρ­τύριο για νά τούς σώσει, και αυτοί, αντί νά συγκινούνται από το σταυρό και νά πλημμυρίζει ή καρδιά τους από ευγνω­μοσύνη προς τον Εσταυρωμένο, ανοί­γουν το στόμα τους, στόμα βόθρο, στό­μα κόλαση, και υβρίζουν αισχρώς το όργανο της σωτηρίας και αυτόν βεβαί­ως τον Εσταυρωμένο.
Διότι, όπως ή τιμή και ή προσκύνηση τού σταυρού από τούς πιστούς ανεβαίνουν στον Εσταυ­ρωμένο, έτσι και ή βλασφημία του σταυρού από τούς ασεβείς ανεβαίνει στον Εσταυρωμένο και ματαιώνει τη σωτηρία τους.
Αξιοθρήνητοι οι ζώντες άντισταυ­ρική ζωή, αξιοθρήνητοι και οι χυδαίοι υβριστές τού σταυρού. Αν δεν κόψουν τη βλασφημία, θα τούς κόψη ο Θεός, θα τούς θανάτωση με τον δεύτερο θάνα­το, την αιώνια δυστυχία. Μερικές φορές βλάσφημοι τιμωρούνται και σ' αυτή τη ζωή με διάφορες τιμωρίες και με πρώτο θάνατο, σωματικό.

Ήταν άγια ή έμπνευση ευσεβούς ιερομόναχου των Αθη­νών, ο όποιος σε αυτοκόλλητη ταινία έ­γραψε, «ΠΡΟΣΟΧΗ! ΜΗ ΒΛΑΣΦΗΜΕΙΤΕ ΤΑ ΘΕΙΑ! ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΟΣ!», και ευσεβείς οδηγοί την αυτο­κόλλητη ταινία επικόλλησαν στο αυτο­κίνητο τους, για νά τη διαβάζουν άλλοι οδηγοί και άλλοι άνθρωποι προς απο­φυγή της βλασφημίας.
Οι βλάσφημοι του σταυρού και των θείων γενικώς οφείλουν νά παύσουν νά βλασφημούν, και όσοι δεν βλασφημούν οφείλουν νά συντελέσουν στον περιο­ρισμό και την εξάλειψη τής βλασφημίας προσευχόμενοι για τη διόρθωση των βλάσφημων, συμβουλεύοντες αυτούς, ελέγχοντες αυτούς με καλό τρόπο, και οτιδήποτε άλλο πράττοντες με τον φωτισμό του Θεού.
Εχθροί του σταυρού είναι και οι Χι­λιοστοί ή Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά. Διερωτώμεθα: Αυτοί είναι εχθροί εντός του Χριστιανισμού ή έξω του Χρι­στιανισμού; Μάλλον έξω του Χριστιανι­σμού και εντός του Σιωνισμού.

Είναι τό­σο σατανική ή διδασκαλία τους, ώστε νά μη δύνανται νά θεωρηθούν ούτε κα­κοί χριστιανοί, όπως άλλοι κακόδοξοι, άλλ' αντίχριστοι. Άλλωστε πώς νά θεω­ρηθούν κακοί έστω χριστιανοί οι αρνητές της θεότητος του Χρίστου;
Οι Χιλιασταί ή Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά είχαν το σταυρό ως έμβλημα στο περιοδικό τους «Σκοπιά».

Αλλά κα­τόπιν απέρριψαν το σταυρό, τον παρι­στάνουν σαν πάσσαλο, ομιλούν γι’ αυ­τόν με αισχρά λόγια, και σε μας, πού τι­μούμε το σταυρό, φέρουν κατ' αυτού δύο ενστάσεις.
Ή μία ένσταση: Πώς τι­μάτε και προσκυνείτε το σταυρό, αφού υπήρξε όργανο εγκλήματος, φρικτής θανατικής εκτελέσεως;

Ερωτούμε και εμείς τούς Ψευδο-Μάρτυρες του Ίε­χωβά: Πώς έχετε και χρησιμοποιείτε μαχαίρι, Αφοί το μαχαίρι είναι φονικό όργανο και μ' αυτό έσφάγησαν εκατομ­μύρια άνθρωποι; Θα μας απαντήσουν οι Ψευδο-Μάρτυρες του Ίεχωβά: Εμείς δεν χρησιμοποιούμε το μαχαίρι ως φο­νικό όργανο, άλλά για νά κόβομε το ψωμί, τα φρούτα κλπ. 'Ωραία! Και εμείς, απαντούμε στην ένσταση των Ψευδο-Μαρτύρων του Ίεχωβά, δεν χρησιμο­ποιούμε το σταυρό ως εγκληματικό όργανο, δεν σταυρώνουμε και δεν θα­νατώνουμε κανένα, άλλά χρησιμοποι­ούμε το σταυρό με καλή έννοια, ως σύμβολο θυσίας και σωτηρίας.
Ή δεύ­τερη ένσταση: Είναι ειδωλολατρία νά προκυνήτε το σταυρό.


Απαντούμε: Ειδωλολατρία είναι το νά λατρεύει κα­νείς είδωλο. Και είδωλο είναι το νά θεωρεί κανείς ένα αντικείμενο Θεό. 'Αλλ' εμείς δεν θεωρούμε το σταυρό είδωλο,Θεό- τον θεωρούμε απλώς σύμβολο, σύμβολο θυσίας και σωτηρίας. Συνεπώς δεν είμεθα ειδωλολάτρες. Οι δε Ψευ­δο-Μάρτυρες του Ίεχωβά, οι όποιοι θε­ωρούν εμάς ειδωλολάτρες, είναι συκο­φάντες και αμαθείς.
Και ας μάθουν, ότι ή προσκύνησις του σταυροί στηρίζεται σε χωρία τής Γραφής, όπως το «προ­σκυνείτε τω ύποποδίω τών ποδών αυ­τού» και το «προσκυνείτε εις τόν τόπον, ού έστησαν οί πόδες αύτού» (Ψαλμ. 98[99]:5, 131[132]:7 αντιστοίχως).
Ας μάθουν επίσης, ότι εμείς δεν προσκυ­νούμε το σταυρό αυτόν καθ' εαυτόν, άλλ' εν σχέσει προς τον Εσταυρωμένο.
Ή τιμή στο σταυρό ανεβαίνει στον Ε­σταυρωμένο. Ας μάθουν δε ακόμη οι αμαθείς Ίεχωβΐτες, ότι δια του σταυρού ο Θεός έκανε θαύματα ήδη από τον καιρό τής Παλαιάς Διαθήκης, και κάνει θαύματα μέχρι σήμερα.
Αδελφοί Ορθόδοξοι! Είμεθα αμαρ­τωλοί, άλλ' όχι εχθροί του σταυρού. Είμεθα φίλοι και προσκυνητές του σταυρού. Μαζί με τον απόστολο Παύλο καυχώμεθα για το σταυρό, καυχώμεθα, διότι ο Χριστός, ο Κύριος μας και ο Θε­ός μας, τόσο πολύ μας αγάπησε, ώστε σταυρώθηκε για μάς.

Κάνουμε αγώνα νά ζούμε έστω και λίγο τη σταυρική ζωή.
Και ελπίζουμε στο έλεος, το όποιο, δυ­νάμει του τιμίου και ζωοποιού σταυρού, δυνάμει δηλαδή τής σταυρικής θυσίας του, θα παράσχει ο Εσταυρωμένος σ' όσους τιμούν το σταυρό του, άλλά ση­κώνουν και ιδικό τους σταυρό.

(Από τον "ΣΤΑΥΡΟ")

Δεν υπάρχουν σχόλια: